Vervolg op het verhaaltje van de burgemeester en de klok.

Tuut , tuut .... Op het einde van die week reed de burgemeester mijn terrein op.
Hij had de gewichten gevonden , maar de klok natuurlijk niet meegebracht.
We waren het immers nog niet eens over de prijs.
Ik liet hem eerst maar eens de verbouwing zien , daar was hij tenslotte eigenlijk voor
gekomen!
Hij zei het niet , maar net als veel andere Fransen , liet de burgemeester blijken dat
dergelijke ingrijpende verbouwingen alleen door gekke Hollanders werden gedaan.
Ik bood de burgemeester een pastis aan , maar deze had geen tijd want hij moest zijn
moeder in bed stoppen. De leeftijd van de burgemeester schatte ik op 75 !

Op de valreep werden we het ook nog eens over de prijs.
De volgende morgen mocht ik de comtoise op komen halen.

De volgende dag verwisselde de klok na anderhalf uur pastis drinken van eigenaar.

Volgende pagina